Politieke memoires en psychologische zelfanalyse: de autobiografie van Femke Halsema

Gerrit Voerman | In: De Hofvijver, maart 2016 | Montesquieu Instituut

Pluche

Nederlandse politici zijn in het algemeen weinig geneigd om hun memoires te schrijven, maar bij de volksvertegenwoordigers van GroenLinks ligt dat anders. Onlangs verscheen Pluche, de ‘politieke memoires’ van Femke Halsema, partijleider van GroenLinks in de periode 2002 tot 2010. Zij zette daarmee een kleine partijtraditie voort. Halsema’s voorganger als partijleider Paul Rosenmöller publiceerde in 2003 vlak na zijn aftreden zijn autobiografie onder de titel Een mooie hondenbaan – ‘het persoonlijke verhaal van 13 jaar Haagse werkelijkheid’. Na hem volgden Farah Karimi over haar jeugdjaren, Wijnand Duivendak over zijn tijd als milieuactivist, en recentelijk Tofik Dibi, die in Djinn vertelt hoe hij als homoseksueel uit de kast kwam. Naast deze autobiografiën verscheen vorig jaar De mythe van het economisme van Jesse Klaver, waarin hij een uiteenzetting van zijn politieke idealen vervlechtte met een beknopte beschrijving van zijn levensloop. Eenzelfde combinatie van persoon en program had Halsema al eens laten zien in Linkse lente, dat in de verkiezingscampagne van 2006 uitkwam.

Lees verder

Laatst gewijzigd: 1 30-05-2016 14:42:16